KSIĄDZ PRAŁAT EDWARD SZYMAŃSKI


Ks. prałat Edward Szymański urodził się 5 kwietnia 1940 roku w Rzepienniku Strzyżewskim w powiecie Gorlickim w diecezji Tarnowskiej. Pochodzi z wielodzietnej rodziny chłopskiej jako najmłodszy z dziewięciorga rodzeństwa. Już od wczesnego dzieciństwa był gorliwym chrześcijaninem. Jako chłopiec po I – szej Komunii Świętej wstąpił do grona ministrantów w swojej parafii. Służbę ministrancką pełnił przez okres szkoły podstawowej aż do ukończenia szkoły średniej.

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w Rzepienniku Strzyżewskim, rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Tuchowie, którą ukończył egzaminem dojrzałości. Podczas uczęszczania do szkoły średniej prawie codziennie służył do Mszy Świętej w klasztorze oo. Redemptorystów w Tuchowie. Służbę przy ołtarzu traktował bardzo poważnie i był wobec niej obowiązkowy. Jak sam często powtarza tam właśnie zrodziło się w nim powołanie kapłańskie. W roku 1959 wstąpił do Seminarium Duchownego w Gdańsku Oliwie. Po ukończeniu seminarium przyjął święcenia kapłańskie 13 czerwca 1965 roku. Jego życie i postępowanie jako młodego człowieka było z podziwem obserwowane przez mieszkańców rodzinnej parafii. Na jego mszę prymicyjną przybyły liczne rzesze wiernych a cała uroczystość miała charakter parafialnego święta.

Pierwszą placówką na którą został skierowany do pracy duszpasterskiej była parafia Św. Franciszka w Gdańsku – Siedlcach gdzie pracował 2 lata. Następną placówką była parafia Św. Jana Chrzciciela w Gemlicach, w której również pracował 2 lata. Trzecią placówką była parafia Św. Ignacego w Gdańsku – Oruni, gdzie pracował 3 lata tj. od 1969 – 1972 roku. We wszystkich tych placówkach jak często wspomina ks. Edward pracowało mu się dobrze, mimo wielu trudności w tamtych czasach szybko nawiązał kontakt z parafianami, organizował pielgrzymki piesze i rowerowe. Był inicjatorem zbliżania ludzi do siebie, uczył ich szacunku i pogłębiania wiary – pociągał za sobą jako młody kapłan przede wszystkim młodzież. Do wszystkich swoich inicjatyw podchodził z sercem i był konsekwentny w ich realizacji. Tak bardzo mile wspominają ks. Edwarda parafianie z tamtych parafii a wielu z nich do dnia dzisiejszego utrzymuje z nim kontakt. W sierpniu 1972 roku decyzją ks. biskupa gdańskiego ks. Edward Szymański został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii p.w. Wniebowzięcia N.M.P. w Trąbkach Wielkich, gdzie pracuje do chwili obecnej. W początkowym okresie jego pracy w parafii trąbkowskiej dużą pomocą wspierała go rodzina Bronisława Lagi mieszkająca obok kościoła, do której się często zwracał w podejmowaniu wszelkich prac przykościelnych. W dalszym okresie z pomocą przychodzili inni parafianie, kiedy zauważyli efekty jego pracy. W latach 1972 – 1978 pracował jako wikariusz u boku ówczesnego proboszcza ś.p. ks. prałata Feliksa Głowienki. Od roku 1979 jest proboszczem tej parafii. Także od roku 1979 decyzją biskupa gdańskiego został mianowany dziekanem – Dekanatu Wyżyny Gdańskiej. Warto podkreślić, że ks. prałat Edward Szymański od samego początku jest gorliwym orędownikiem i czcicielem Matki Najświętszej. Dzięki jego gorliwości i zaangażowaniu papież Jan Paweł II osobiście ukoronował obraz z wizerunkiem Matki Bożej Trąbkowskiej podczas wizyty na gdańskiej Zaspie 12 czerwca 1987 roku.
Już jako ks. wikariusz był aktywnie zaangażowany w remont kościoła i zagospodarowanie terenów przykościelnych. Organizując wiernych do prac przykościelnych prawie zawsze sam osobiście pracował fizycznie z nimi dając tym dobry przykład, że praca nikogo nie hańbi a jednocześnie daje pozytywne efekty. W kolejnych latach pracy w trąbkowskiej parafii ks. Prałat Edward Szymański wykazywał się nie tylko jako dobry i oddany przywódca, ale również jako bardzo dobry gospodarz i budowniczy tego Sanktuarium i okolic. W swoim posługiwaniu kapłańskim ks. Edward przekazuje wiernym z największym szacunkiem prawdę o Bogu, zawsze pamięta o ludziach starszych i chorych odwiedzając ich w swoich domach.
Aby ocenić jego pracę w latach 1972 – 2005, należy podkreślić jego dużą aktywność w jednoczeniu parafian, organizując dzieciom, młodzieży i starszym wiele pielgrzymek wzbogacając ich duchowo wzmacniając jednocześnie więzy między ludzkie. Dla pełnego osiągnięcia tego celu organizuje również grupy świeckie działające wokół parafii. W sprawach gospodarczych należy wymienić m.in.: remont kościoła w zakresie wymiany więźby dachowej z pokryciem blachą miedzianą, założenie ogrzewania, wymiana instalacji elektrycznej, okien z witrażami i drzwi wejściowych, malowanie wnętrza kościoła, odnowienie organów, ołtarzy, ambony, chrzcielnicy, konfesjonałów, obrazu Matki Bożej w głównym ołtarzu. Ufundowano korony ze złota do koronacji cudownego obrazu Matki Bożej a także stacje drogi krzyżowej w kościele. Wymieniono ławki, żyrandole, odnowiono feretrony, założono nagłośnienie kościoła, okratowano okna i drzwi kościoła, wymieniono posadzkę. Zagospodarowano teren przykościelny m.in. Wykonano ogrodzenie kościoła, wybudowano dzwonnicę, ufundowano dzwony, wybudowano groty z kamienia przy kościele, utwardzono drogę wokół kościoła. Wyremontowano domek służby kościelnej. Zabudowano ołtarz polowy, kaplice drogi różańcowej i kaplice drogi krzyżowej oraz utwardzono wokół nich.
Wykonano oświetlenie terenów przykościelnych, wyremontowano plebanię, rozbudowano i przebudowano obronę na salki katechetyczne następnie adaptowano pomieszczenia na Dom Pielgrzyma. Dom Pielgrzyma otrzymał pełne wyposażenie oraz utwardzono plac przed nim.
Zagospodarowany został teren cmentarza tj. Wykonano ogrodzenie, doprowadzono wodę, wybudowano kaplicę, ułożono chodnik, zbudowano śmietniki i parking.
W latach 1988 – 1990 jako wotum wdzięczności za koronację obrazu Matki Bożej Trąbkowskiej, wybudowano w Postołowie kościół p.w. Św. Józefa Robotnika, wybudowano dzwonnicę i ufundowano dzwon. 19 kwietnia 1990 roku odbyła się konsekracja kościoła w Postołowie.
W latach 2002 – 2005 zbudowano kościół p.w. Miłosierdzia Bożego w Czerniewie. 3 kwietnia odbyła się jego konsekracja.
W roku 2004 zbudowano kapliczkę na nowym osiedlu w Trąbkach Wielkich.
Z dużym uznaniem ks. Edward Szymański zawsze podkreśla jak wielką pomocą służyli i służą mu parafianie w realizacji tych wszystkich zamierzeń. Wspomagają go nie tylko pracą ale i materialną ofiarnością. Często powtarza, że nie byłoby tego wszystkiego gdyby nie pomoc parafian. Należy jednak podkreślić, że wszystkie tak wielkie efekty były możliwe dzięki oddanemu gospodarzowi jakim okazał się ks. Edward.
Także w tym okresie pracy w trąbkowskiej parafii ks. Edward Szymański otrzymał tytuł kanonika katedralnego oraz kanonika kolegiaty, a następnie nadany przez papieża Jana Pawła II tytuł prałata. Ks. Edward jest bardzo oddanym przewodnikiem duchowym, czego dowodem jest liczny udział parafian w wypełnianiu chrześcijańskich obowiązków oraz wysoka wiedza religijna dzieci i młodzieży jak również bardzo pięknie organizowane uroczystości kościelne.
W czerwcu 2005 roku ks. Prałat Edward Szymański obchodził 40 – lecie swojego kapłaństwa, w czasie którego 33 lata to praca z pełnym poświęceniem w Sanktuarium Maryjnym w Trąbkach Wielkich a także praca na rzecz lokalnej społeczności. Oceniając zasługi ks. prałata Edwarda Szymańskiego trzeba podkreślić wielką i pełną poświęcenia pracę duchową, a także pracę fizyczną jaką wykonuje przez te wszystkie lata w trąbkowskiej parafii. Należy też dodać, że ks. Edward jest człowiekiem bardzo pracowitym, wrażliwym na ludzką niedolę (sam żyje bardzo skromnie), jest dobrym i skutecznym organizatorem, oraz niezawodnym przewodnikiem duchowym – jest wzorem godnym naśladowania.
Ks. prałat Edward Szymański jest autorytetem nie tylko jako osoba duchowa, ale również jako człowiek twórczej pracy gospodarczej. Jego mottem jest: rzetelna praca, ciągłe umacnianie wiary, silna rodzina oparta na wartościach chrześcijańskich, życzliwość i zgoda międzyludzka, pobudzenie patriotyzmu wg. zasady „Bóg – Honor – Ojczyzna”. Jego wzorem przywódców duchowych i autorytetów moralnych są nade wszystko: papież Jan Paweł II i kardynał Stefan Wyszyński.
Za całokształt jego pracy duszpasterskiej jest bardzo pozytywnie oceniany przez władze kościelne, czego dowodem są otrzymane przez niego tytuły godności kapłańskich.
Praca księdza prałata na rzecz rozwoju duchowego i społecznego ma duży wpływ na lokalne społeczeństwo, a także na pozytywny wizerunek gminy na zewnątrz.